دروازهباني خبر يكي از مفاهيم كاربردي و شناخته شده در حوزهي روزنامهنگاري و بهطور كلي رسانه است. در فرايند انتقال خبر از منبع به مخاطب، چندين دروازهبان خبري دخيل هستند كه اولين آن منبع خبر و آخرين آن خودِ مخاطب است؛ چرا كه مخاطب نيز، براساس معيارهاي خود، در انتخاب مطالب از آزادي عمل برخوردار است. برخي بر اين باورند كه تصميمهاي دروازهبان در انتخاب و انعكاس اخبار، ميتواند نشانگر ارزشهاي فردي و حرفهاي وي و همچنين فشارها و محدوديتهاي محيط اطرافش باشد... اگر چه دروازهباني خبر امري گريزناپذير است ولي بايد پذيرفت كه با ظهور رسانههاي تعاملي جديد و مشخصا اينترنت اين مفهوم دستخوش تغيير و تحول بسياري شده است. با استفاده از اينترنت كاربران ميتوانند بهراحتي و تنها با فشردن يك كليد به تمام اطلاعات مورد نياز خود، فارغ از جهتگيريها و پردازش دروازهبانان خبر، دست يابند. با توجه به اين شرايط، بديهي است بهكارگيري همان شيوههاي پيشين دروازهباني، براي مخاطب فعال و باشعور امروزي، براي آن رسانه، حاصلي جز از دست دادن اعتبار آن و اعتماد مخاطبان (بهعنوان اصليترين سرمايهي هر رسانه) نخواهد داشت... شايد مقايسه چگونگي انتقال اين خبر با اين خبر "مشابه" كه در دو سايت خبري مختلف منعكس شده، نشان دهندهي مطلب فوق باشد.